ค้นหา

บทความที่ได้รับความนิยม

Wikipedia

ผลการค้นหา

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ผลไม้ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ผลไม้ แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2565

ละมุดสีดาผลไม้ไทยเดิม


ช่วงสายของวันนี้วันที่อากาศขมุกขมัวฝนเหมือนกำลังจะตก ไปเดินเล่นตลาดน้ำบางน้อย..เจอผลไม้ไทยเดิม รูปร่างเป็นทรงกระสวยคล้ายลูก"พิกุล" เป็นต้นไม้ในตระกูลพิกุล ชื่อ"ละมุดสีดา" เลยซื้อมาชิมและถ่ายรูปให้ชม

ดูใบกันชัดๆ

ผลแก่สีส้มแดง เมื่อใช้มีดฝานจะพบว่าเนื้อแน่น มียาง รสฝาด

ผลสุกงอมจะมีสีคล้ำเข้ม เนื้อนิ่ม ผิวเปลือกผลเป็นมันเงาไม่เหมือนละมุด ผิวบาง รสสัมผัสของเนื้อผลสุกคล้ายๆละมุด แต่เนื้อแน่นเนียนละเอียดกว่า (เสียดายเมื่อสัปดาห์ก่อนซื้อละมุดมารับประทาน แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้) และรสชาติก็คล้ายละมุด แต่หวานอ่อนๆ ไม่หวานจัดเท่าละมุด

เป็นผลไม้ไทยเดิมที่ไม่ค่อยพบเห็นนัก คงเพราะรสชาติไม่อร่อยเท่าละมุด ผลก็เล็กกว่า ไม่จัดเป็นผลไม้เศรษฐกิจ

เห็นแล้วจึงซื้อมาฝากให้ชมกัน

ละมุดสีดา ใช้รับประทานผลสด
เวลาซื้อ ส่วนใหญ่เขาจะเก็บแบบสีส้มแดงที่ยังไม่สุกงอมได้ที่ รสยังฝาด

ถ้าได้มาก็ไม่ต้องกังวล ทิ้งไว้1-2วันก็จะสุกงอม สีคล้ำเข้ม และนิ่มหวานไม่ฝาด

แบบนี้ ซื้อเมื่อวานตอนสาย ข้ามคืนมาถึงเช้านี้ก็สุกมากขึ้น สีเปลี่ยน รับประทานได้ครับ

ข้อมูลเพิ่มเติม
ละมุดสีดา ถือเป็นพืชหายาก ใกล้สูญพันธุ์ในสภาพธรรมชาติ ปัจจุบันพบเฉพาะที่นำมาปลูกเป็นไม้ผลหรือไม้ประดับลักษณะทั่วไป ในประเทศไทยนั้นจะพบในป่าดิบและป่าผลัดใบที่ค่อนข้างชื้น พบมากทางภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

สูงจากระดับน้ำทะเล 50-300 เมตร สำหรับ ในต่างประเทศ ศรีลังกา พม่า ภูมิภาคอินโดจีน ภูมิภาคมาเลเซีย ตอนเหนือของออสเตรเลีย เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 8-20 เมตร ไม่ผลัดใบ หรือนยอดเป็นพุ่มกลมทึบ แตกกิ่งเป็นชั้น ๆ ลำต้นตรง เปลือกนอกสีเทาปนดำแตกเป็นร่องตื้นตามยาวและขวาง ลำต้น บางครั้งล่อนเป็นแผ่น เปลือกในสีแดง

ลักษณะของใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงเวียนถี่ ๆ ออกเป็นกลุ่มตอนปลายกิ่ง ใบรูปมน รูปไข่กลับหรือรูปขอบขนาน แกมรูปใบหอกกลับ กว้าง 3-8 ซม. ยาว 10-16 ซม. ปลายใบแหลมทู่มนหรือหยักเว้น โคนใบรูปลิ่มหรือสอบ แผ่นใบหนาและเกลี้ยงทั้งสองด้าน หลังใบเกลี้ยงเป็นมัน ท้องใบมีขนสีนวลเป็นมันคล้ายเส้นไหม เส้นแขนงใบข้างละ 10-18 เส้น เห็นไม่ค่อยชัด ก้านใบยาว 2-5 ซม. ออกดอกเดี่ยวหรือเป็นช่อแบบช่อกระจุกตามปลายกิ่ง กลีบเลี้ยง 4 กลีบ เรียงเป็น 2 ชั้น ๆ ละ 2 กลีบ กลีบดอก 6 กลีบ สีน้ำตาล มีกลิ่นหอม โคนกลีบเชื่อมติดกันเป็นหลอดรูปถ้วย เกสรเพศผู้ 12 อัน ดอกบานเต็มที่กว้าง 1-1.2 ซม.

ลักษณะผลจะเป็นผลสดแบบมีเนื้อรสหวาน ทรงกระสวย กว้าง 1-1.5 ซม. ยาว 2.5-3 ซม. ผลสุกสีแดง เมล็ดรูปไข่ หรือรี สีน้ำตาล ในหนึ่งผลมี 1-6 เมล็ด ระยะเวลาการออกดอกและเป็นผล ออกดอกและเป็นผลเป็นช่วง ๆ ตลอดปี

ผลสุกรับประทานได้ ปริมาณคุณค่าสารอาหาร ส่วนที่กินได้ 100 กรัม มีสารอาหารที่มีประโยชน์คือ พลังงาน 71 กก.แคลอรี น้ำ 77.3 กรัม โปรตีน 0.3 กรัม ไขมัน 0.8 กรัม คาร์โบไฮเดรต 15.6 กรัม กาก 2.5 กรัม ใยอาหาร 5.6 กรัม เถ้า 0.4 กรัม แคลเซียม 15 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 6 มิลลิกรัม เหล็ก 0.6 มิลลิกรัม เบต้าแคโรทีน 22 มิลลิกรัม วิตามินเอ 4 มิลลิกรัม วิตามินบี 2 0.01 มิลลิกรัม ไนอะซิน 0.6 มิลลิกรัม วิตามินซี 47 มิลลิกรัม

วันจันทร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2565

Mamoncillo ผลไม้แปลกตาสรรพคุณมากมาย...มีถิ่นกำเนิดทางตอนเหนือของอเมริกาใต้

 Mamoncillo

มามอนซีโย (Mamoncillo) ผลไม้แปลกตาสรรพคุณมากมาย...มีถิ่นกำเนิดทางตอนเหนือของอเมริกาใต้

“Mamoncillo” เป็นอีกหนึ่งชนิดของผลไม้โคลัมเบียมีขนาดเท่ากับองุ่นที่ไม่มีเมล็ดขนาดใหญ่ แต่วงศ์เดียวกับลิ้นจี่และลำไย มีผิวสีเขียวและด้านในเหมือนลูกอมสีส้ม คุณอาจจะใช้แค่เล็บปลอกทานได้เองได้  ชื่อวิทยาศาสตร์ Melicoccus bijugatus Jacq.

ผลไม้ชนิดนี้จัดเป็นผลไม้ที่อยู่ในวงศ์เดียวกับลิ้นจี่ ลำไย โดยมีถิ่นกำเนิดทางตอนเหนือของอเมริกาใต้ เป็นผลไม้เมืองร้อน ซึ่งตามธรรมชาติแล้วผลไม้ชนิดนี้จะมีเฉพาะในเขตร้อนเหนือเส้นศูนย์สูตรและในทวีปอเมริกาเท่านั้น ต้นมามอนซีโย เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ มีลำต้นสูงได้ถึง 30 เมตร

เปลือกเรียบมีสีเทา มีใบยาว 5-8 เซนติเมตร ส่วนดอกมามอนซีโยจะเป็นดอกเล็ก ๆ สีออกเขียวและขาว ดอกมีกลิ่นหอม ที่ดอกมีเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียอยู่ภายในดอกเดียวกัน โดยดอกจะบานในช่วงฤดูฝน

ส่วนลักษณะของผลมามอนซีโยจะเป็นทรงกลมรี ผลมีสีเขียว ผลจะสุกงอมในช่วงฤดูร้อน เนื้อในมีสีครีมถึงเหลืองอมส้ม แต่ถ้านำไปคั้นเป็นน้ำผลไม้จะกลายเป็นสีน้ำตาลเข้ม

ในผลมีเมล็ดขนาดใหญ่ ทรงกลมรีเหมือนกับผล สามารถนำเมล็ดไปอบและรับประทานได้เหมือนกับเมล็ดทานตะวัน ในเวเนซุเอลาใช้เมล็ดนำไปคั่วแล้วบดผสมกับน้ำผึ้งรับประทานเพื่อใช้แก้อาการท้องร่วง  ใบใช้ปรุงเป็นยาช่วยสมานแผลในลำไส้  ในปานามามีการใช้ใบมามอนซีโยเพื่อไล่และกำจัดหมัด

ผลสามารถใช้รับประทานหรือนำไปคั้นเป็นน้ำผลไม้ได้  เมล็ดสามารถนำไปอบสามารถใช้รับประทานได้  มักนิยมปลูกไว้ตามข้างถนนเพื่อความสวยงาม อีกทั้งยังช่วยป้องกันฝุ่นและเสียงได้ด้วย

วันอังคารที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2564

มารังผลไม้พื้นเมืองเกาะในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

มารังผลไม้พื้นเมืองเกาะในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ค้นหา
มารังพืชพื้นเมืองในเกาะบอร์เนียว เกาะปาลาวัน เกาะมินดาเนา 
เป็นพืชป่ามีลักษณะใกล้เคียงกับขนุน จำปาดะและ สาเก ผลของมารังมีขนาดใหญ่เนื้อรสหวาน รับประทานได้

เนื้อภายในผลคล้ายขนุน ยวงในเป็นสีขาว รับประทานสด หรือใช้ทำเค้ก 
แต่ต้องรับประทานทันทีหลังจากผ่าเพราะจะเสียรสชาติและเกิดสีดำเร็วมาก เมล็ดรับประทานได้ โดยนำไปต้มหรืออบ ผลอ่อนต้มในกะทิ ใช้รับประทานเป็นผัก

หยางเหมย ผลไม้ที่คุณอาจไม่เคยเห็น

หยางเหมย ผลไม้ที่คุณอาจไม่เคยเห็นมาก่อน
ค้นหา
หยางเหมย เป็นผลไม้ที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Myrica rubra เป็นพืชพื้นเมืองทางตอนกลางประเทศจีน ต้นโตเต็มที่มีความสูงประมาณ 10-20 เมตร   

ผลของมันมีขนาดประมาณ 1.5-2.5 เซนติเมตร 
ลักษณะของผิวจะเป็นเม็ดตะปุ่มตะป่ำ ผลอ่อนจะมีสีเขียว เมื่อสุกจึงกลายเป็นสีแดงเข้มไปจนถึงสีม่วง มีรสหวานผสมเปรี้ยว
หยางเหมย (Myrica, rubra) 


รายการบล็อกของฉัน